Hieronder een verslag van de eerste bouldertrip van het Jeugd Blok Team geschreven door Nathan Schulpen

Fontainebleau 14-19 April 2009

Woensdag 15 April:
Afspraak om 12 uur met heel het jeugd blokteam voor klimzaal blok, en daarbij nog Sven, Katrijn, Tim, en uiteraard The Chief Sepp. Na een beetje wachten op enkele laatkomers kunnen we toch vrij goed op tijd vertrekken, tegen half een ziten we reeds op de E17. Eens op de E17 laten we al snel België achter ons, en na een uurtje of 2 in Frankrijk komen we dan in Parijs, in de niet meer dan normale, drukte terecht. Nog een klein uurtje later komen we dan allen aan op de camping waar Innes ons al zit op te wachten, zij was al een dag eerder gekomen. Niemand had echt problemen gehad onderweg, behalve Sepp, die daardoor ongeveer een half uurtje later aankomt.
Wanneer Sepp dan toch arriveert kunnen we meteen beginnen met ons te instaleren: tenten opzetten, shelter instaleren, vuur klaarzetten, etc.
Ook al hebben we deze dag niet veel gedaan heeft iedereen toch een gezonde honger, en zo beginnen we dus de pasta klaar te maken. De saus is al klaar dankzij de moeder van Seppe, waarvoor dank. Na het eten komt dan voor sommigen, waaronder mezelf, het minder leuke deel: de afwas. Maar dit is al bij al vrij snel gebeurt.
Na het eten wordt het dan al snel donker, dus besluiten we een vuurtje aan te steken, en tegen dat het volledig donker is hebben we een lekker vuurtje waarrond we de stoelen, die zeer schaars zijn, en de crashpads, die iets overvloediger aanwezig zijn, instaleren. Dit is het begin van wat voor sommigen nog een zeer lange avond zou worden. Ik duik er echter, net als de meeste anderen tegen half een wel in, en hoewel we niets gedaan hebben vandaag val ik toch vlot genoeg in slaap.

Donderdag 16 April:
Tegen negen uur hoor ik buiten al vrij veel mensen praten en rondlopen, en besluit ik dus maar om op te staan.
Hoewel het vannacht geregend heeft ziet het weer er toch vrij goed uit voor onze eerste klimdag. In deze omstandigheden zullen de rotsen wel droog zijn tegen dat we aan het massief aankomen.
Maar eerste is er nog het ontbijt: niet enkel is brood en zijn er ontbijtgranen, maar er zijn ook pain au chocolats én croisants, wat een festijn.
Nadat we dus allemaal even hebben kunnen wakker worden bij het ontbijt en een kommetje koffie of the besluiten we, na de weg op te zoeken, toch te vertrekken. Zo rond half elf rijden we, in colonne, de camping af. We moeten wel samen blijven vermits de kaart in de eerste auto is, dus zo rijden we met 4 auto’s vlak achtereen naar het massief. Ver rijden is het echter niet, want na een kwartiertje zijn we er al.
Op de parking aangekomen beginnen we de crashpads uit de auto te laden, en bevoorrading in onze rugzak te laden, klaar om naar het massief te vertrekken. Na een korte wandeling van een 5a10 minuutjes komen we dan aan in het massief, waar we eerst een uitleg krijgen over veilig klimmen en spotte, wat vrij belangrijk is vermits het voor velen onder ons de eerste keer is dat we komen boulderen. Na deze uitleg beginnen we dan aan de groepsopwarming, zoals we dit ook altijd in de zaal doen, dus gegeven door Vince. Voor de meesten onder ons is het enige nieuwe dat het buiten is, maar Sven, Innes, Tim en Katrijn hebben onze opwarming uiteraard nog nooit meegedaan, maar doen nu toch zeer enthousiast mee.
Na de opwarming gaan we allemaal naar de eerste boulder van het gele circuit, dat het makkelijkste is in dit massief. In voor een klimmen we deze eerste boulder, en gaan we verder het gele circuit af, en hoewel we enorm verschieten van hoe moeilijk een 3 wel kan zijn laten we het gele circuit toch al snel achter ons om over te schakelen op blauw, dat een circuit moeilijker is vermits er hier geen oranje circuit is.
Na enkele blauwe hebben we dit echter ook al gehad en schakelen we, de ouderen van het JBT, al gauw over op onze eerste rode, die, hoewel nog steeds geen hoog niveau, toch al andere koek is. Maar al gauw topt iedereen hem toch en schuiven we op naar een tweede rode die zeer technisch en op evenwicht is, maar eigenlijk slecht een stap en dan uitklimmen. Deze duurt al iets langer om uit te werken, maar na even moet ook deze boulder eraan geloven.
Dit echter de rug besluiten we terug te gaan naar het begin waar we een mooi overhang hadden gezien, die echter van het JBT enkel geklommen wordt door vinnie, later bleek hij 6a te zijn. Hier splitsen de wegen dan, en neemt Sven mij, vinnie en Innes mee naar een mooie 6b die wel erg onze stijl blijkt, gezien het feit dat ik hem flash klim, wat op dat moment zeer goed voor de moraal was. Voor de rest van de dag probeer ik hier en daar nog een rode, zonder al te veel succes, om dan uiteindelijk bij een mooie traverse te eindigen, waar ik de uitklim echter steeds moet laten liggen door verzuring.
Terug op de camping aangekomen gaan enkele mensen douchen, enkele rusten, maar ik Inne, Katrijn en nog enkele anderen beginnen aan het snijden van de groenten voor de spaghetti saus, jawel inderdaad, opnieuw spaghetti.
Na het eten maken we weer een kampvuur, en is het opnieuw een zeer gezellige avond: er wordt wat afgelachen. Rond half een kruip ik weer in m’n bedje, en val ik, nu wel terecht, weer snel in slaap.

Vrijdag 17 April
Opnieuw rond half negen opstaan wanneer ik stemmen hoor buiten. Het weer ziet er stralen uit voor onze tweede klimdag, hoera.
Na opnieuw een stevig ontbijt vertrekken we weer naar de rots, vandaag uiteraard een ander massief als gisteren. We beginnen wederom met een opwarming van Vince, en bij het losgooien merken we toch dat de klimdag van gisteren zijn werk heeft gedaan. Iedereen zit wel met wat stijve spiertjes, maar die zijn al snel losgewerkt.
We beginnen hier minder in groep als vorige keer, iedereen gaat zowat zijn eigen weg. Ik begin weer in enkele gele routjes om op te warmen. Maar ik schakel weer snel over op blauw. Zo doe ik samen met Vinnie enkele zeer mooie blauwe Traversé routes.
Op een bepaald moment worden we dan geroepen door Sven: hij had een mooie rode route gevonden. Deze blijk echter te moeilijk voor ons, maar terwijl wij deze route proberen zijn Sven en Innes al aan de volgende route. Deze blijkt veel haalbaarder: je moet gewoon voorbij de eerst pas geraken, voor de rest is er niet veel aan.
Nadat we allen deze route toppen gaan we verder zoeken naar een volgende rode, die we al heel snel vinden. Hier zit echter een passage in waar we allemaal vrij lang in sukkelen (behalve Cedric) tot Sven met het briljante idee komt om gewoon van een onderhands ergens in een keer naar de rand te gaan. Zo toppen we hem dan ook bijna allemaal. Verder naar de volgende rode dus.
Deze keer gaan we iets doelgerichter te werk: we zoeken een 6a. We vinden er echter al snel een: een dakje! Je moet naar een onderhandse in het dak gaan, dan over de rand, en dan uitklimmen. Deze route word ook door een paar mensen getopt, en Sven en Jan besluiten het 7a traversé stuk ervoor nog wat uit te werken, waarop ik en Vinnie eerst iets gaan eten, en vervolgens naar een 6a traversé giaan die de andere jongens eerder die dag hadden gedaan. Deze route lukt mij vrij rap, en Vinnie nipt niet wegens verzuring.
Omdat ik al terug honger heb gaan we terug naar de beginplaats. Hier tref ik Innes en samen gaan we weer opzoek naar een nieuwe rode die we vinden vlak bij de beginplaats. Ik bijt me in deze 6b vast, en doe waarschijnlijk wel 20 pogingen, maar uiteindelijk lukt hij me net niet. Later bleek dat het eigenlijk een 6C was, misschien had ik toch nog even moeten doorzetten dan.
Maar we gaan door: even verder zijn veel andere bezig met een aantal blauwe routjes, dus ik vervoeg me even bij hen, en merk dat zeker niet al die blauwe routjes makkelijk zijn, hoewel ik ze wel allemaal kan toppen.
Ondertussen heeft Innes wederom een nieuwe rode gevonden, die we na wat werken bijna allemaal kunnen toppen. Blij na de prestaties van vandaag beginnen we te vertrekken, we gingen immers wat vroeger vertrekken vandaag, wat echter al niet echt gelukt is. Dan blijkt ook nog dat Seppe zijn trui is kwijt geraakt, en er wordt een heuse zoekactie opgezet, zonder resultaat.
Aangekomen op de camping, later als normaal in de plaats van vroeger, vertrekken Sepp en Sven naar de beenhouwer, terwijl in en Pieter een vuur beginnen te maken. Vandaag gaan we namelijk barbecueën! Wanneer Sepp en Sven terugkomen zijn er ook al wat koude plats voorzien, en wat groenten gesneden. Het vuur is ook warm, dus beginnen we te barbecueën, en het wordt, zoals verwacht, weer een heerlijke maaltijd.
Na de barbecue stoken we her voor terug op, wat leidt tot een zéér warm vuur. Het wordt weer heel gezellig, zoals elke avond, en tegen 1 uur lig ik in m’n slaapzak, toch weer blij met wat slaap.

Zaterdag 18 April
Net als de vorige dagen sta ik weer rond half negen op, en de morgen loopt vergelijkbaar met de vorige dagen op een fait na: Sven verjaard!
Vandaag gaan we dus wederom naar een ander massief, deze keer iets verder wandelen van de auto. Maar ik zit eigenlijk met dubbele gevoelens: veel zin om te klimmen, maar heel veel zeer aan de vingertopjes. Na een tijd bedenk ik echter dat het de laatste dag is dus dat de vingers er helemaal aan mogen.
Aangekomen in het massief beginnen we, traditiegetrouw, met een groepsopwarming gegeven door Vince, waarna ik weer begin met enkele gele routjes voor er terug in te komen. Als snel komt Jan echter met het voorstel om het oranje (tussen geel en blauw) circuit te doen. Ik vindt dit een goed idee, en zo beginnen we eraan. Aan route 10 gekomen echter wordt ik toch weer verleid door een rode route, die zeer gemakkelijk is en die er dus van de eerste keer aangaat.
Daarna besluit ik Sepp op te zoeken, die bezig was in een rode route in de overhang, die echter uiteindelijk enkel door Jan geklommen is. Later bleek deze 6B te zijn.
Ik vervoeg me bij dimmi en michael, die samen met Sven een 7a aan het uitwerken zijn maar al snel besluiten we dat dit toch wat te hoog gegrepen is en zoeken we nog een rode route op. We vinden er een zeer mooie, die heel erg op evenwicht is, en raar maar waar is Dimmi de enige die deze route topt. En ik besluit na een twintig tal pogingen om toch maar iets te gaan eten. Na iets te eten werk ik dan samen met Tim een mooie rode uit, zeer technische en op evenwicht en ook al aan de hogere kant.
Hierna besluiten we echter om een echt hogere te doen. Ook een mooie rode vlak bij de picknickplaats die al gauw door mij, Vince en pieter getopt wordt. Steffie en Dimmi komen echter beide zeer dichtbij.
Nu besluiten Vinni en ik ons eens aan het echt technische werk te wagen, en we werken 2 rode dalletjes uit die we beide toppen. Dit was zowat mijn laatste prestatie, waarna ik nog wat heb zitten ronddolen, maar zonder al te veel resultaat.
Terug op de camping was het normaal de bedoeling om terug pasta te maken, maar wanneer we het pizza karretje zien staan besluiten we om toch maar pizza te eten. Deze avond begint het om 6 uur te regenen. Het regent echter nooit echt hard, waardoor het nog te doen is als je dicht genoeg bij het kampvuur staat. Het wordt net als de vorige avonden weer een gezellige bedoeling, maar ik kruip er vanwege de regen toch een uurtje vroeger in.

Zondag 19 April
Vandaag weer dezelfde routine als altijd, alleen moeten we nu ook de tenten afbreken. Ik merk hierbij dat al m’n gerief nat is geworden, en dat mijn tent dus weldegelijk versleten is en in de vuilbak hoort.
Het afbreken loopt vlotter dan gehoopt, en tegen twaalf uur zitten we in de auto, en behalve in het begin even spanning over benzine, geraken we zonder problemen in Blok, waar we rond half zes allemaal zijn.


Ik vond dit over het algemeen een heel leuke trip. Dit komt doordat het klimmen zeer leuk was: het was mijn eerste, maar zeker niet mijn laatste bouldertrip.
Maar eveneens was de sfeer zeer goed: het feit dat er een groot leeftijdsverschil is tussen de groep is nooit echt een probleem geweest, en ik denk dat deze trip heel goed geweest is voor de teamspirit in de groep.

Nathan Schulpen, 23 april 2009, Antwerpen


Volgende Bouldertrip met het Jeugd Blok Team is gepland voor de tweede week van de paasvakantie 2010